ΔΕΠ-Υ και Κάνναβη στην ενηλικίωση

Οι ασθενείς που διαγιγνώσκονται με ΔΕΠ-Υ μπορούν να υποβληθούν σε διάφορες θεραπείες και πιο πρόσφατα, υπήρξε κάποιο ενδιαφέρον για τη χρήση των δραστικών συστατικών της κάνναβης για να παρέμβουν στα συμπτώματα της ΔΕΠ-Υ.

Τα τελευταία χρόνια, η κάνναβη έχει απολαύσει μεγάλη προσοχή από την επιστημονική έρευνα. Υπάρχουν πολλές μελέτες που έχουν αναδείξει την πιθανή αποτελεσματικότητά του σε διάφορους τομείς και κλινικά πλαίσια. Παρ ‘ όλα αυτά, οι δυνατότητές της στην ψυχιατρική εξακολουθούν να είναι ελάχιστα κατανοητές. Το 2020, στις σελίδες της Ψυχιατρικής BMJ, δημοσιεύθηκε μια συστηματική ανασκόπηση όλων των ερευνών που επικεντρώθηκαν στην εφαρμογή της κάνναβης στο πλαίσιο ψυχιατρικών διαταραχών. Στην ανασκόπηση, οι συγγραφείς αξιολόγησαν δεδομένα από όλες τις κλινικές δοκιμές (ή μεμονωμένες περιπτωσιολογικές μελέτες) που αφορούν ιατρική κάνναβη ή τα ενεργά συστατικά της για τη θεραπεία όλων των σημαντικών ψυχιατρικών διαταραχών. Τα αποτελέσματα ήταν ενθαρρυντικά, αν και η έρευνα στον τομέα αυτό εξακολουθεί να φαίνεται να είναι σε εμβρυϊκή κατάσταση. Μια μελέτη, ειδικότερα, έδειξε την πιθανή αποτελεσματικότητα για ένα συνδυασμό από του στόματος κανναβινοειδών/ τερπενίων για ΔΕΠ-Υ.

Κατά το ίδιο έτος, μια συστηματική ανασκόπηση επικεντρώθηκε στην έρευνα σχετικά με τον θεραπευτικό ρόλο της κανναβιδιόλης (CBD) στην ψυχική υγεία εμφανίστηκε στο Journal of Cannabis Research . Οι συγγραφείς έλαβαν υπόψη 23 σχετικές μελέτες σχετικά με το CBD και φάρμακα όπως οι ναμπιξιμόλες (φάρμακο με βάση την κάνναβη) στη θεραπεία ενός ευρέος φάσματος ψυχιατρικών διαταραχών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που παρουσιάστηκαν από τους συγγραφείς της ανασκόπησης, οι ενώσεις με βάση την κανναβιδιόλη και η ίδια η CBD είναι χρήσιμες για την ανακούφιση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με τη σχιζοφρένεια, το κοινωνικό άγχος και το άγχος. Υπάρχει επίσης μια μέτρια σύσταση σχετικά με τη ΔΕΠ-Υ. Υπάρχει ένα γεγονός που πρέπει να λάβετε υπόψη. Η βιβλιογραφία αναφέρει ότι η χρήση ουσιών και ιδίως κάνναβης είναι πολύ συχνή μεταξύ των ατόμων (εφήβων και ενηλίκων) που διαγιγνώσκονται με ΔΕΠ-Υ. Οι υποθετικοί μηχανισμοί που θα οδηγούν αυτούς τους ανθρώπους στη χρήση κάνναβης είναι πολύ ποικίλοι. Προς το παρόν, θεωρείται ότι το ενδοκανναβινοειδές σύστημα μπορεί επίσης να διαδραματίσει ρόλο στη ΔΕΠ-Υ μέσω της συμμετοχής του στα κυκλώματα ανταμοιβής του εγκεφάλου.

Τον Ιανουάριο του 2020, ερευνητές από τη Σχολή Βιολογίας του Ινστιτούτου Τεχνολογίας στη Χάιφα του Ισραήλ, διεξήγαγαν μια μελέτη για τον εντοπισμό συσχετισμών μεταξύ των δόσεων κανναβινοειδών και τερπενίων που χορηγήθηκαν και των συμπτωμάτων της διαταραχής υπερδραστηριότητας ελλειμματικής προσοχής. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με την υποβολή 59 ασθενών σε ερωτηματολόγιο στο οποίο αξιολόγησαν τα συμπτώματα της αντιληπτής ΔΕΠ-Υ και έδειξαν τυχόν προσλήψεις κάνναβης ή παραγώγων. Μετά από ένα πολύ μικρό δείγμα και με βάση τις απαντήσεις που δόθηκαν, διαπιστώθηκε ότι η κατανάλωση φυτοκανναβινοειδών και τερπενίων συνδέεται με τη μείωση της χρήσης φαρμάκων για την ΔΕΠ-Υ.

Αποτελέσματα αναζήτησης

Σε γενικές γραμμές, μελέτες σχετικά με τη χρήση κάνναβης στη θεραπεία της ΔΕΠ-Υ αφορούν κυρίως τη διαταραχή στην ενηλικίωση. Αναφορές περιπτώσεων και μελέτες παρατήρησης δείχνουν βελτιώσεις μετά από θεραπείες κανναβινοειδών σε ενήλικες ασθενείς σε διάφορους τομείς: ύπνος, διάθεση, παρορμητικότητα και συγκέντρωση. Ενδιαφέροντα είναι τα δεδομένα που προέκυψαν από μια τυχαιοποιημένη πειραματική μελέτη  σε διπλά-τυφλό εικονικό φάρμακο ελεγχόμενο, στο φάρμακο που διατίθεται στο εμπόριο με το όνομα Sativex (nabiximols) σε δείγμα 30 ενηλίκων με ΔΕΠ-Υ που δεν αντιμετωπίζονται φαρμακολογικά. Συγκεκριμένα, το κύριο αποτέλεσμα της μελέτης ήταν η γνωστική απόδοση και το επίπεδο δραστηριότητας μετά τη θεραπεία με Sativex για μια περίοδο 6 εβδομάδων. Τα δευτερογενή αποτελέσματα περιελάμβαναν συμπτώματα συμπεριφοράς της ΔΕΠ-Υ και συναισθηματική αστάθεια. Για το αρχικό αποτέλεσμα, δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά, αν και το συνολικό μοτίβο βαθμολογίας ήταν τέτοιο ώστε η ομάδα Sativex σημείωσε καλύτερη βαθμολογία από την ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Για δευτερογενή αποτελέσματα, η θεραπεία με Sativex συσχετίστηκε με σημαντική βελτίωση της υπερδραστηριότητας και της παρορμητικότητας, ένα γνωστικό μέτρο αναστολής και μια τάση βελτίωσης της απρόσεκτης. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η μελέτη, ενώ παρουσίασε αρκετούς περιορισμούς (περίοδος θεραπείας πολύ σύντομη, διπλή-τυφλή αποτυχία, δεδομένου ότι οι συμμετέχοντες είχαν παρατηρήσει την παρουσία ή την απουσία αναμενόμενων αποτελεσμάτων) παρείχε προκαταρκτικά στοιχεία για να υποστηρίξει τη θεωρία αυτοθεραπείας της χρήσης κάνναβης στη ΔΕΠ-Υ και προσδιόρισε την ανάγκη για περαιτέρω μελέτες σχετικά με το ενδοκανναβινοειδές σύστημα στη ΔΕΠ-Υ.

Το μέλλον των θεραπειών κάνναβης

Προς το παρόν, προκύπτει ότι οι υπάρχουσες μελέτες σχετικά με την αποτελεσματικότητα της χρήσης κάνναβης σε άτομα που έχουν διαγνωστεί με ΔΕΠ-Υ είναι ακόμα πολύ λίγες για να καταλήξουν σε σαφή συμπεράσματα. Επιπλέον, αυτές είναι συχνά μελέτες που δεν είναι συγκρίσιμες μεταξύ τους λόγω της ποικιλομορφίας της μεθόδου, των εργαλείων ανάλυσης, των χαρακτηριστικών των συμμετεχόντων. Δεν πρέπει να υποτιμάται η πολυπλοκότητα της διαταραχής που εξετάζεται. Παρ ‘όλα αυτά, τα δεδομένα που προκύπτουν από υπάρχουσες έρευνες σχετικά με το θέμα δείχνουν ενδιαφέρον για μελλοντικές θεραπείες με βάση την κάνναβη για τη ΔΕΠ-Υ στην ενηλικίωση. Ο αριθμός των περιπτωσιολογικών μελετών και μαρτυριών από άτομα αναδεικνύει μια υποτροπιάζουσα υποκειμενική αντίληψη υπέρ της θεραπευτικής χρήσης κάνναβης για ΔΕΠ-Υ. Σε αυτό προστίθενται τα ελπιδοφόρα αποτελέσματα των λίγων μελετών που αποσκοπούν στη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας των δραστικών συστατικών της κάνναβης για τη θεραπεία των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ. Υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος και ο κόσμος της έρευνας αντιμετωπίζει επίσης πολλούς περιορισμούς στις δυνατότητες έρευνας. Αρκεί να πούμε ότι οι μελέτες για την κάνναβη και τη ΔΕΠ-Υ στην παιδιατρική ηλικία είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Το φαινόμενο της χρήσης κάνναβης ως αυτοθεραπείας για τη ΔΕΠ-Υ είναι πλέον ευρέως διαδεδομένο και υπογραμμίζει την ανάγκη, από την πλευρά των ασθενών και των ερευνητών, να εμβαθυνθεί καλύτερα ένα τέτοιο σύνθετο και, ταυτόχρονα, πολύ σημαντικό θέμα για εκατομμύρια ανθρώπους.